Θα ενωθούμε όλοι μαζί. Φοβόμαστε; Όχι βέβαια

Οι πολιτικοί βλέποντας να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους και μια δεξαμενή ανθρώπων που κατά την άποψη τους ήταν στο πλευρό τους, ως αμίλητα και ακούνητα στρατιωτάκια επί των οποίων μπορούσαν ως πειραματόζωα να κάνουν ό,τι θέλουν, ψάχνουν αγωνιωδώς να βρουν άλλους τρόπους συσπείρωσης. Ωστόσο, «είναι αργά πια για δάκρυα Στέλλα». Το γυαλί φαίνεται ότι έχει ραγίσει και δύσκολα μπορεί να κολλήσει, πλέον. Οι στρατιωτικοί αποκτώντας δυναμική φωνή ξύπνησαν. Ο επίπλαστος γυάλινος παραδεισένιος κόσμος που τους ενέταξαν κατέρρευσε, εξαφανίστηκε. Φάνηκε, πλέον, η αληθινή πραγματικότητα και το πρόσωπο όλων των συμπαραστατών.
Τι δεν θέλουν; Την ενότητα με τους πολίτες. Με τους πολλούς. Ε, αυτό θα κάνουμε. Και πολύ σύντομα, μάλιστα. Θα γίνουμε εκατοντάδες χιλιάδες. Θα ενωθούμε όλοι μαζί. Φοβόμαστε; Όχι βέβαια. Τι να φοβηθούμε. Να συζητήσουμε με τους συμπολίτες μας να φοβηθούμε; Τι έχουμε να κρύψουμε; Τίποτα δεν έχουμε να κρύψουμε. Άλλοι μας κρύβουν..... Θα ενωθούμε όλοι μαζί. Φοβόμαστε; Όχι βέβαια.
Share on Google Plus

About VALIA ABATZI

Δημοσιογράφος Αρκαδίας με πολυετή εμπειρία στο χώρο των ΜΜΕ. Είναι Υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων σε γνωστά πρόσωπα και επιχειρήσεις στην Ελλάδα.Έχει κάνει μετεκπαιδευση στο Λονδίνο.Καθηγήτρια Δημοσιογραφίας.Μέλος Κιβωτού Ολιστικής Παιδείας Ενόπλων Δυνάμεων, μέλος Συλλόγου Εφέδρων Πελοποννήσου- Μέλος Δημοσιογραφικών Ενώσεων. Διευθύντρια Δημοσίων σχέσεων UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της International Action Art, Παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής ¨Μαζί στην Πρώτη Γραμμή. Μεταπτυχιακό στην Διαδικτυακή Δημοσιογραφία

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων χωρίς την έγκριση της ιδιοκτήτριας .
Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
Η μη αναφορά στην πηγή διώκεται ποινικά