Βύρων Σαχαρίδης: Η Οδύσσεια ενός αεροπόρου του Β΄ΠΠ



του Γιάννη Σωτηρόπουλου

Ο 96χρονος σήμερα βετεράνος πιλότος, έγραψε στα νιάτα του με συναρπαστικές πολεμικές λεπτομέρειες, Στη μάχη της Κρήτης κατέρριψε από το έδαφος με αεροπολυβόλο, γερμανικό αεροσκάφος. Δύο φορές τον έπιασαν αιχμάλωτο οι Γερμανοί και τις δύο φορές κατάφερε και απέδρασε, ενώ ως δραπέτης είχε κρησφύγετο του ένα….......
κοτέτσι. Με μια βάρκα πέρασε από τα Ψαρρά στα απέναντι Μικρασιατικά παράλια και από εκεί συνέχισε τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το Βορειοαφρικανικό μέτωπο. Είναι ένας από τους τελευταίους εν ζωή βετεράνους πιλότους της εποχής του Β΄ΠΠ και έχει πολλά να μας αφηγηθεί…

Τον τελευταίο καιρό πέρασε μια σοβαρή περιπέτεια υγείας και χρειάστηκε να νοσηλευτεί για λίγες ημέρες στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας. Ο Βύρων Σαχαρίδης, όμως, δύσκολα το βάζει κάτω, όσο δύσκολη κατάσταση κι αν έχει να αντιμετωπίσει. Όπως λέει και η σύζυγός του, είναι μαχητής της ζωής και έτσι γρήγορα πήρε εξιτήριο και αναρρώνει πλέον στο σπίτι του στον Χολαργό. Τον περασμένο Σεπτέμβριο “πάτησε” τα 96 χρόνια. Μαζί με τον Γιώργο Πλειώνη, είναι οι δύο τελευταίοι εν ζωή βετεράνοι αεροπόροι, απόφοιτοι της 9ης Προπολεμικής Σειράς (1939-1942).

Η Οδύσσεια του Βύρωνα Σαχαρίδη σε εκείνα τα ταραγμένα χρόνια του πολέμου ξεκινά με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, στις 28 Οκτωβρίου του 1940. Η πρώτη μέρα του πολέμου, τον βρήκε ως νεαρό Ίκαρο στην τότε Σχολή Αεροπορίας και μετέπειτα Σχολή Ικάρων. “Ακούσαμε τις σειρήνες να χτυπούν δαιμονισμένα. Όλοι μαζί οι Ίκαροι, μαζί με τους Αξιωματικούς μας, τρέξαμε γρήγορα στα καταφύγια και στα ορύγματα που βρίσκονταν λίγο έξω από την αεροπορική βάση της Δεκέλειας. Άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες βόμβες των ιταλικών αεροσκαφών πάνω από τα κεφάλια μας. Παρότι οι Ιταλοί πανηγύριζαν ότι μας κατέστρεψαν τα πάντα, μόλις βγήκαμε από τα ορύγματα διαπιστώσαμε ότι ήταν αποτυχημένος ο αεροπορικός βομβαρδισμό του αεροδρομίου, καθώς οι βόμβες τους δεν είχαν βρει κανένα στόχο, πλην ενός τμήματος μιας εγκαταλελειμμένης αποθήκης και μάλιστα έξω από το αεροδρόμιο!”

Ο νεαρός τότε Ίκαρος μετακομίζει αρχικά στο Άργος και στη συνέχεια φεύγει με πλοίο για την Κρήτη. Στρατοπεδεύει στο χωριό Καλύβες, μερικά χιλιόμετρα έξω από τα Χανιά. Τον Μάιο του 1941 η Γερμανική αεροπορία σφυροκοπάει ανελέητα την Κρήτη. Εκεί μας αποκαλύπτει ότι σημειώνει την πρώτη του πολεμική επιτυχία. Με αεροπολυβόλο “Μπράουνιγκ” καταρρίπτει από το έδαφος ένα γερμανικό “Γιούνκερς 88”. “Θυμάμαι έριξα δύο ριπές και είδα τον δεξιό κινητήρα του γερμανικού πολεμικού αεροπλάνου να πιάνει φωτιά και μετά να πέφτει κοντά στο χωριό Καλύβες, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη θάλασσα”.

Ο Βύρων Σαχαρίδης για να γλιτώσει αναγκάζεται να διαφύγει νοτιότερα των Χανίων, με τα πόδια, μέσα από οροπέδια και χαράδρες. Προορισμός του, τα Σφακιά. Όμως στο φαράγγι της Ίμβρου, πανομοιότυπο με της Σαμαριάς, εγκλωβίζεται και συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς αλπινιστές. Η αιχμαλωσία του, ωστόσο, δεν κρατάει πολύ. Με προστάτιδα, όπως μας εξομολογείται, την Παναγιά καταφέρνει να αποδράσει. Για να κακή του τύχη, στο δρόμο προς τα Χανιά πέφτει σε μπλόκο της Γκεστάπο. Συλλαμβάνεται ξανά και οδηγείται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων αεροπόρων. Ούτε αυτή η φυλακή μπορεί να τον κρατήσει και δραπετεύει για δεύτερη φορά! Το κόλπο της απόδρασης ήταν απλό και αποτελεσματικό: “Είχα ένα τσουβάλι στα χέρια και είχα σχεδιάσει, αν με έπιανε ο φρουρός, να του έλεγα ότι “πάω να πάρω λίγο σταφύλι στον αμπέλι που υπήρχε εκεί”. Το εγχείρημα μου ήταν επικίνδυνο, διότι αν ο Γερμανός φρουρός με έπιανε θα με εκτελούσε επί τόπου και δεν θα είχε κανένα θέμα! Εγώ είχα βρει ένα σημείο που ήταν αραιό το συρματόπλεγμα είχε μικρό βάθος από το χώμα. Την ώρα που αυτός είχε πιάσει κουβέντα εγώ βούτηξα και πήγα απέναντι στη ξερολιθιά. Έτσι δραπέτευσα, χωρίς να γίνω αντιληπτός”.

Ένας Κρητικός κουρέας, ο οποίος είχε χάσει το ένα του πόδι στον πόλεμο αποδείχθηκε ο σωτήρας του. “Θυμάμαι με έκρυψε στο κοτέτσι που είχε πάνω στην ταράτσα του σπιτιού του. Μάλιστα τότε είχε βγει διακήρυξη της Γκεστάπο ότι όποιος κρύβει αιχμαλώτους θα εκτελείται αμέσως”. Με πλαστή ταυτότητα έφυγε από την Κρήτη και με γερμανικό επιταγμένο πλοίο έφτασε στην Αθήνα. Από εκεί ταξίδεψε στα Ψαρρά, όπου ένας μονόχειρας βαρκάρης, μια νύχτα τον περνάει στα απέναντι Μικρασιατικά παράλια, μαζί με άλλους έξι αεροπόρους. “Όπως μάθαμε αργότερα οι Γερμανοί τον έπιασαν και τον εκτέλεσαν! Μάλιστα όταν μετά τον πόλεμο γυρίσαμε πίσω στην πατρίδα θυμάμαι μαζέψαμε λεφτά και τα πήγαμε στην οικογένεια του στα Ψαρρά”.

Μέσω Τουρκίας ο Βύρων Σαχαρίδης φτάνει στη Συρία και μετά στην Παλαιστίνη. Αμέσως μετά πηγαίνει στη Ροδεσία και από εκεί στην Αίγυπτο, όπου υπηρετεί στην 336 Μοίρα Δίωξης, ως πιλότος “Χαρικαίην” και “Σπιτιφάιρ”. Όπως μου αποκαλύπτει “Εμείς κάναμε επίγειες προσβολές στους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν καταλάβει την Κρήτη. Τότε χάσαμε πολλούς χειριστές, ανάμεσά τους και τον διοικητή της Μοίρας μας, τον Διαμαντόπουλο”. Όλες αυτές τις περιπέτειες στους Ελληνικούς και ξένους ουρανούς, αλλά και την μετέπειτα αεροπορική του σταδιοδρομία, τις έχει καταγράψει με κάθε λεπτομέρεια στο βιβλίο του, με τίτλο “ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΕΝΟΣ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ, 1939-1967“

ΠΗΓΗ: https://lionnews.gr/
http://aeroporiapostratos.blogspot.gr/2016/11/blog-post_23.html#more
Share on Google Plus

About VALIA ABATZI

Δημοσιογράφος Αρκαδίας με πολυετή εμπειρία στο χώρο των ΜΜΕ. Είναι Υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων σε γνωστά πρόσωπα και επιχειρήσεις στην Ελλάδα.Έχει κάνει μετεκπαιδευση στο Λονδίνο.Καθηγήτρια Δημοσιογραφίας.Μέλος Κιβωτού Ολιστικής Παιδείας Ενόπλων Δυνάμεων, μέλος Συλλόγου Εφέδρων Πελοποννήσου- Μέλος Δημοσιογραφικών Ενώσεων. Διευθύντρια Δημοσίων σχέσεων UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της International Action Art, Παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής ¨Μαζί στην Πρώτη Γραμμή. Μεταπτυχιακό στην Διαδικτυακή Δημοσιογραφία

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων χωρίς την έγκριση της ιδιοκτήτριας .
Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
Η μη αναφορά στην πηγή διώκεται ποινικά