Αν νομίζατε ότι η Σαμοθράκη προσφέρει συγκινήσεις μόνο με τις βάθρες και τα άγρια τοπία της, μάλλον δεν έχετε ζήσει τη σουρεαλιστική καθημερινότητα των ανθρώπων που υπηρετούν και ζουν εκεί. Μέσα στον Δεκαπενταύγουστο, εκεί που η Ελλάδα «βούλιαζε» από τον τουρισμό, στα ΣΟΜΥ της Σαμοθράκης γράφτηκε άλλη μια χρυσή σελίδα νεοελληνικής παράνοιας. Μια σελίδα γεμάτη... αποχετευτικά δράματα και «φωστήρες» της γραφειοκρατίας.
🚰 «Στοπ στο σαπούνισμα»: Όταν η ανικανότητα βαφτίζεται «οικονομία»Φανταστείτε το σκηνικό: Ντάλα καλοκαίρι, 40 διαμερίσματα γεμάτα κόσμο, ζέστη, υγρασία και ξαφνικά σκάει μήνυμα-τελεσίγραφο στο Viber από τον διαχειριστή. Το μήνυμα ζητούσε ευγενικά (ή μάλλον απελπισμένα) να κόψουν οι ένοικοι το πολύ νερό, γιατί γεμίζει ο βόθρος!Και γιατί γεμίζει ο βόθρος; Διότι το ένα και μοναδικό στρατιωτικό βυτίο λυμάτων του νησιού δεν προλαβαίνει! Άκουσον άκουσον. Κοινώς: «Μην κάνετε μπάνιο, μην τραβάτε καζανάκι, κρατηθείτε μέχρι τον Σεπτέμβρη!»Εδώ, βέβαια, η επιστήμη της κοινής λογικής σηκώνει τα χέρια ψηλά μπροστά στο μεγαλείο της ελληνικής διοίκησης:Το απόλυτο οργανωτικό τέλμα: Μιλάμε για ένα συγκρότημα με δεκάδες στελέχη. Τόσοι άνθρωποι, και οι «υπεύθυνοι» δεν μπόρεσαν να βγάλουν ένα στοιχειώδες, εσωτερικό πρόγραμμα για να αδειάζουν τη δεξαμενή τους έγκαιρα. Αυτοί οι άνθρωποι ζούνε εκεί μέσα, δεν είναι περαστικοί τουρίστες!Η μιζέρια του «δημοσίου»: Αν το στρατιωτικό βυτίο είχε «κλατάρει» από το φόρτο εργασίας, η επίσημη λύση ήταν το... εμπάργκο στην καθαριότητα; Με 3 ευρώ από τον κάθε ένοικο (ούτε το κόστος ενός καφέ!), θα μπορούσε να έρθει το ιδιωτικό βυτίο που κυκλοφορεί στο νησί και να καθαρίσει την κατάσταση σε μια ώρα.Αλλά όχι. Γιατί να λειτουργήσει κανείς με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και κοινή λογική, όταν μπορεί απλώς να εξαναγκάζει κόσμο να ιδρώνει άπλυτος, κρυμμένος πίσω από υπηρεσιακές δικαιολογίες; Τραγελαφικά πράγματα.
Η ΕΔΕ των «τυφλών»: Όταν το χαρτί είναι πιο σημαντικό από την αλήθεια
Και επειδή το βαρέλι της γραφειοκρατικής ανικανότητας δεν έχει πάτο, το «σόου» συνεχίστηκε στο μέτωπο της διοικητικής έρευνας. Θυμάστε εκείνο το τροχαίο που έγινε και περιμέναμε πώς και πώς το πόρισμα της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ);
Έξι ολόκληρους μήνες χρειάστηκαν οι «χαρτογιακάδες» της υπηρεσίας για να αναλύσουν ένα απλό τρακάρισμα. Έξι μήνες βαθιάς, εξονυχιστικής... κωλυσιεργίας. Και το αποτέλεσμα; Μνημειώδες! Το πόρισμα βγήκε και κατάφερε το αδιανόητο: Έγραψε άλλη μάρκα αυτοκινήτου!
Αυτό είναι το μεγαλείο της ελληνικής γραφειοκρατίας: Άνθρωποι που πληρώνονται για να ελέγχουν, αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ούτε τα βασικά στοιχεία μιας δικογραφίας. Προφανώς, μέσα στο εξάμηνο της σκληρής δουλειάς γραφείου, το όχημα έκανε... μετάλλαξη στα χαρτιά τους. Από Fiat έγινε Toyota, για να ταιριάζει προφανώς με τις δικές τους εικονικές πραγματικότητες. Τι να πει κανείς και τι να ομολογήσει πλέον για το επίπεδο της σοβαρότητάς τους;
💭 Συμπέρασμα: Ζήτω οι καρέκλες και τα σφραγιδάκια!
Όταν οι βασικές ανάγκες υγιεινής 40 οικογενειών εξαρτώνται από την ανικανότητα συντονισμού ενός βυτίου και όταν οι επίσημες έρευνες διεξάγονται από ανθρώπους που μπερδεύουν τα αυτοκίνητα με τα καρότσια, τότε δεν μιλάμε απλώς για δυσλειτουργία. Μιλάμε για μια γραφειοκρατία-παράσιτο που ενδιαφέρεται μόνο για το αν μπήκε ίσια η σφραγίδα, κι ας είναι το περιεχόμενο για τα πανηγύρια.
Εσείς τι λέτε; Στο επόμενο Viber μήνυμα θα μας ζητήσουν να σταματήσουμε και να αναπνέουμε για να μην κουραστούν οι υπάλληλοι που θα καταμετρούν το οξυγόνο;
Λάκης ο ενοχλητικός!!!
0 $type={blogger} :
Δημοσίευση σχολίου