Χαιρετισμός Προέδρου ΣΥΣΜΕΔ στη συγκέντρωση εε και εα στρατιωτικών την 9-3-2013

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι των ΕΔ και των ΣΑ, εν ενεργεία και αποστρατεία.

Κυρίες και κύριοι.

Σήμερα βρισκόμαστε εδώ όχι γιατί το επιλέξαμε. Όχι γιατί δεν είχαμε τι να κάνουμε αυτό το απογευματινό Σάββατο του Μάρτη. Είμαστε εδώ γιατί μας εξανάγκασαν. Μας εξανάγκασε η οικονομική εξαθλίωση, η κοινωνική περιθωριοποίηση, η αδυναμία να καλύψουμε πλέον τις βασικές μας ανάγκες. Είμαστε εδώ για να ορθώσουμε το ανάστημά μας, απέναντι σ΄ αυτούς που όχι φτωχοποιούν άλλη μια κατηγορία εργαζομένων, αλλά με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην ολέθρια, για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αποδυνάμωση του πυλώνα των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Είμαστε εδώ για να υποσχεθούμε στους εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους και ανέργους, στους εκατοντάδες χιλιάδες χειμαζόμενους συμπολίτες μας, στους νέους και τα παιδιά μας ότι θέλουμε να είμαστε στο πλευρό τους, όταν διεκδικούν το αυτονόητο. Το δικαίωμα να ονειρεύονται το μέλλον τους. Ένα μέλλον για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Γνωρίζουμε όλοι μας ότι το χειμώνα που μας πέρασε καμία στρατιωτική οικογένεια δεν έβαλε πετρέλαιο για την θέρμανσή της, όπως εκατομμύρια Έλληνες συμπολίτες μας. Γνωρίζουμε όλοι μας ότι μέρα με τη μέρα γιγαντώνεται η λίστα των συναδέλφων, που παρ΄ ότι εργάζονται σκληρά, σε συνθήκες που βιώσατε οι απόστρατοι και βιώνουμε οι εν ενεργεία, δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να συντηρήσουν την οικογένεια με τα βασικά της και προσφεύγουν σε δανεικά από συγγενείς και φίλους, όπως εκατομμύρια Έλληνες συμπολίτες μας. Γνωρίζουμε όλοι μας ότι ολοένα και περισσότεροι συνάδελφοι σκέφτονται, πλέον, σοβαρά να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό γιατί ή ίδια η Πατρίδα τους τους αφήνει μόνους, όπως χιλιάδες Έλληνες συμπολίτες μας.

Γνωρίζουμε, επίσης, ότι ενώ συνειδητά επιλέξαμε μια ζωή με στερήσεις αλλά με αξιοπρέπεια, κατακτώντας τον αυτοσεβασμό μας, κάποιοι αποφάσισαν να μας εντάξουν στην κατηγορία των εν δυνάμει υπόδικων και πολύ σύντομα κατάδικων, όπως εκατομμύρια Έλληνες συμπολίτες μας. Θέλουμε να πληρώσουμε τα δάνειά μας, αλλά δεν μπορούμε πια. Θέλουμε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς μας, αλλά δεν μπορούμε πια, τους παραμερίζουμε επιλέγοντας να αγοράσουμε φαγητό για τις οικογένειές μας. Θέλουμε να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, αλλά μας δικάζουν και μας καταδικάζουν, οι ίδιοι που μας οδήγησαν στο να βιώνουμε αυτή την τραγική συνέπεια. Σήμερα, το σύγχρονο 2013, το 65% των στρατιωτικών οικογενειών βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ; Δυστυχώς αυτή η κατάσταση δεν προσδιορίζει μόνο τα όρια των οικογενειακών τραγωδιών που ζούμε. Όταν βάλλεται ο σημαντικότερος πολλαπλασιαστής ισχύος των ΕΔ, το προσωπικό τους, βάλλονται άμεσα, καταλυτικά και καταστροφικά οι ίδιες οι ΕΔ.

Η σημερινή μας συγκέντρωση είναι μια κραυγή απόγνωσης και αγανάκτησης. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι στοχοποιούμαστε και σύντομα, στην ιδιότυπη αυτή δημοκρατία της εποχής μας, θα διωχθούμε. Οι διώκτες μας είναι ανάμεσά μας. Το γνωρίζουν ότι τους γνωρίζουμε και προσπαθούν να κρυφτούν. Με την επαύριο θα δούμε τα αποτελέσματα της καταγραφής. Άλλοι κλάδοι εργαζομένων επιστρατεύονται και ντύνονται στα χακί και εμάς μας επιστρατεύουν και μας βγάζουν τα χακί. Μας τρομοκρατούν και μας εκφοβίζουν. Ποιους; Εμάς; Τι άλλο θα δούμε θεέ μου; Η επιλογή μας όμως είναι μονόδρομος. Καλύτερα να απολογηθούμε σήμερα γιατί διαμαρτυρόμαστε για τον Εθνικό εξευτελισμό και τη διάλυση της Χώρας, παρά να απολογηθούμε αύριο στα ίδια μας τα παιδιά και τα εγγόνια μας, στις επόμενες γενιές των Ελληνόπουλων, για το τι δεν πράξαμε.

Όχι δεν κάνουμε πίσω και το δηλώνουμε απερίφραστα. Πίσω κάνουν ο δειλοί και οι υπεύθυνοι της κατάντιας του περήφανου Ελληνικού λαού που υποτάσσονται στα κελεύσματα των ξένων αρπακτικών που ζητάνε την κεφαλή μας επί πίνακι, πετώντας και τα τριάντα αργύρια, για τα οποία χειροκροτάνε ζητωκραυγάζοντας. Όπου υπάρχει συνάδελφος, όπου υπάρχει Έλληνας, θα είμαστε δίπλα του, για να του δώσουμε το χέρι μας, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Τα ρυάκια ξεκίνησαν την πορεία τους. Θα γίνουν χείμαρρος. Η αρχή ήδη έγινε και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Ξεκινάμε. Προχωράμε μπροστά. Όλοι μαζί, ενωμένοι και δυνατοί. Εμείς και ο Ελληνικός λαός. Δίπλα δίπλα. Σήμερα είμαστε εδώ. Την Τετάρτη και ώρα 13.00΄ στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα αλλού. Παντού σε όλη την Ελλάδα. Για να φωνάξουμε δυνατά το μήνυμα. Να φτάσει σε κάθε Έλληνα και σε κάθε Ελληνίδα.

Θέλουμε την πατρίδα μας ελεύθερη και περήφανη. Θέλουμε να εφαρμοστεί το Σύνταγμα και οι νόμοι του Κράτους. Λέμε όχι στην οικονομική εξαθλίωση, την αποδυνάμωση της υγείας, της παιδείας, της εργασίας. Όχι στην ανεργία των παιδιών και των εγγονιών μας.

Η Ελλάδα είμαστε εμείς. Σήμερα αρχίζουμε, αύριο συνεχίζουμε μέχρι την τελική νίκη. Όλοι μαζί ενωμένοι και ανίκητοι. Ο Ελληνικός λαός μας θέλει δίπλα του κι εμείς θα είμαστε εκεί.

Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα. Να είστε καλά.
Share on Google Plus

About VALIA ABATZI

Δημοσιογράφος Αρκαδίας με πολυετή εμπειρία στο χώρο των ΜΜΕ. Είναι Υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων σε γνωστά πρόσωπα και επιχειρήσεις στην Ελλάδα.Έχει κάνει μετεκπαιδευση στο Λονδίνο.Καθηγήτρια Δημοσιογραφίας.Μέλος Κιβωτού Ολιστικής Παιδείας Ενόπλων Δυνάμεων, μέλος Συλλόγου Εφέδρων Πελοποννήσου- Μέλος Δημοσιογραφικών Ενώσεων. Διευθύντρια Δημοσίων σχέσεων UNESCO Πειραιώς και Νήσων και της International Action Art, Παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής ¨Μαζί στην Πρώτη Γραμμή. Μεταπτυχιακό στην Διαδικτυακή Δημοσιογραφία

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση των άρθρων χωρίς την έγκριση της ιδιοκτήτριας .
Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
Η μη αναφορά στην πηγή διώκεται ποινικά